Do przejscia na drugą stronę w ciszy, ukojeniu usposabiaoprócz głębokiej wiary- starosć. Ten czas, kiedy „zaczęły się nad nami / coraz szybciej obracać zegary". Pojawiają się sygnały coraz częstsze, iż „coś się utlenia, bezpowrotnie rozpada, nieustannie stu dzi". Długo próbujemy im stawiać opór, przez,te codzienne, te co nocne, te żmudne ćwiczenia / by wszystko odmienione mogło się nie zmieniac". Ale już poźno. Na dobre zmian nie powstrzymamy. I tak zaczynamy oddalać się od życia. Nie czekamy juz na nic, ani na dobr, ani na złe, i nic już niezwyczajnego, zaskakującego zda rzyć się nie moze. Człowiek starzeje się stopniowo; najpierw cich nie w nim ciekawosć ludzi, świata. Z wolna wszystko staje się znane, oczywiste, z rzeczy ulatnia się tajemniczość. Jednocześnie starze je się ciało, ale nie całe, nie naraz, lecz w częściach. Słabnie wzrok, stuch, psuje się serce czy płuca. Jakiś robak nas podgryza. Maleją siły życiowe, nastaje zmęczenie. Kazde wyjscie z domu staje się prob lemem, uras

- Andrzej Szczeklik, Kore